1

Eer het licht dat in zijn duizendvoud verwarmt en geeft

Hij schenkt genade aan de zee die kleuren wil en ruist

Hij schenkt het leven aan de dag die stralen wil en zacht verloopt

Eer het licht dat in zijn duizendvoud verwarmt en geeft

Hij schenkt de vreugde aan de harten van gevoel en zicht

Hij schenkt de vreugde aan de harten van de eeuwigheid

HvW
De poëzie die ik schrijf activeert je pijnappelklier. De pijnappelklier is het beginpunt van de levensstroom die door je hele lichaam stroomt. Door je pijnappelklier te activeren kan mijn poëzie je levensstroom weer op lichtsnelheid brengen en je lichaam bevrijden van de dood. Maar mijn poëzie kan dat niet alleen. Mijn poëzie heeft de hulp nodig van de edelsteen die jouw pijnappelklier kan activeren. Samen zijn ze in staat om je pijnappelklier te activeren en je levensstroom op lichtsnelheid te brengen. Als je levensstroom weer op lichtsnelheid is gebracht wordt je lichaam bevrijd van de dood. Je lichaam gaat op weg naar zijn natuurlijke toestand, die van vrijheid. Ik kan ieder die de dood wil bestrijden zeggen welke edelsteen zijn pijnappelklier kan activeren omdat ik weet welke edelsteen mijn pijnappelklier activeert. 

Er zijn maar twee invloeden in het leven. Een mens staat onder de invloed van de gedachte Sterf! of onder de invloed van de gedachte Strijd eeuwig! Meer mogelijkheden zijn er niet. De mensheid is lang geleden onder de invloed van Sterf! gekomen. Hij kwam onder invloed van deze gedachte omdat hij werd besmet met een hartziekte. Er zijn zeven hartziektes. Hebzucht, afgunst, kwaadwillendheid, ongevoeligheid, arrogantie, machtshonger en kleingeestigheid. Elke hartziekte is dodelijk.

De mens die de dood wil bestrijden leeft onder de gedachte Strijd eeuwig! Met deze gedachte kan hij zijn levensstroom op lichtsnelheid brengen en houden. Een levensstroom op lichtsnelheid bestrijdt de dood van je eigen lichaam, maar ook de vijanden van het leven. In deze wereld zijn er genoeg mensen die zich  gedragen als de dood in persoon en dood en verderf brengen. Met een levensstroom op lichtsnelheid zendt je hart zuiver licht uit en is daardoor in staat om het hart van een levensvijand tot de dood te verzwakken.

Mijn poëzie bestrijdt de dood in de ruimste zin. De dood van je eigen lichaam en de personen die zich als de dood gedragen. Ze zijn de vijanden van het leven, zoals de nazi's de vijanden van het leven waren. De levensvijanden hadden tot voor kort vrij spel omdat er niemand was die zuiver licht uitzond. De lichtmens bestond niet meer. Maar mijn poëzie brengt de lichtmens terug. De lichtmens is de natuurlijke vijand van de levensvijand en de enige die het hart van de levensvijand tot de dood kan verzwakken. De lichtmens zal de wereld bevrijden van de levensvijand door zijn hart met zuiver licht tot de dood te verzwakken.

Ik schrijf mijn poëzie voor de mensen die een lichtmens willen worden. Voor de mensen die de dood willen bestrijden. De dood in de ruimste zin van het woord. De dood van je eigen lichaam en de mensen die de dood willen zijn.

Mijn poëzie en je edelsteen kunnen je terugbrengen naar de vrijheid. Naar het lichaam dat helemaal bevrijd is van de dood. Om de vrijheid te bereiken krijg je van mij alle informatie over jezelf die van belang is om de vrijheid te bereiken. Zo zal ik je vertellen wat je bent. Een mens is geschapen door het leven en het leven heeft ieder mens een naam gegeven. Het leven heeft mij de naam Overwinning gegeven. Omdat ik mijn eigen naam weet kan ik je vertellen wat jouw naam is. Ik kan je ook vertellen met welke kleur je je lichaam kan voeden. Ik kan je vertellen welke lichaamswil het leven jou gegeven heeft. Ik kan je alles vertellen wat je nodig hebt om je levensstroom op lichtsnelheid te brengen en de vrijheid te bereiken.

Mijn poëzie is oorlogspoëzie. In deze wereld woedt een bloedige oorlog. Mensen bestrijden elkaar op talloze manieren en elke dag vallen er slachtoffers. De oorlog is het gevolg van het feit dat de mensheid onder de gedachte Sterf! is gaan leven en daardoor een gedragspatroon heeft ontwikkeld dat vernietiging brengt. De mensheid vernietigt op talloze manieren. Hij vernietigt zijn medemens, de natuur, het leefklimaat, de dierenwereld, alles. Om in deze oorlog te kunnen overleven moet je een hart op lichtkracht hebben, omdat een hart op lichtkracht elke aanvaller kan uitschakelen. Alleen een hart op lichtkracht bestrijdt en overwint de dood. De dood van je eigen lichaam en de mensen die zich gedragen als de dood.

Mijn poëzie kan samen met je edelsteen je levensstroom weer op lichtsnelheid brengen. Wanneer dat het geval is wordt je lichaam weer gevoed met zuiver licht, met leven. Je gaat op weg naar de vrijheid. Je lichaam wordt gevuld met leven. Als je lichaam gevuld is met leven is er geen plaats meer voor de dood. Je lichaam is bevrijd van de dood en vol van leven.

Het leven is een oorlog geworden omdat de mensheid onder de gedachte Sterf! is gaan leven en daardoor vernietigend leeft. In deze oorlog is het van levensbelang om je vijanden te kunnen overwinnen. Mensen die zich gedragen als de dood zijn de vijanden. De vijand kun je overwinnen met je winnende gedachte. Voor ieder die de dood wil bestrijden is er een winnende gedachte. Ik kan je jouw winnende gedachte geven omdat ik mijn eigen winnende gedachte ken.

Mijn poëzie staat in het teken van vrijheid. Vrijheid is een lichaam bezitten dat vrij is van de dood en vol van leven. Het leven heeft de mens daarom geschapen vanuit deze gedachte. Wees vrij! De mensheid heeft dit advies lang geleden naast zich neergelegd, de mens niet. Omdat de mens het advies van het leven opvolgt kan hij gebruik maken van de krachtformule die het leven de mens ter beschikking heeft gesteld. Ontvang! De mens is ontvankelijk voor het leven. Hij verstaat het leven en begrijpt dat hij zichzelf alleen maar in leven kan houden met deze gedachte, Eer! De mens eert de duizend geschenken van het leven, de mensheid doet dat niet en sterft daardoor.

Mijn poëzie brengt je hart op lichtkracht. Lichtkracht is de natuurlijke kracht van het menselijke hart. Lichtkracht bereik je alleen maar als je de dood en de dood in persoon wilt bestrijden. Wanneer je hart op lichtkracht is valt je hart het hart van elke vijand aan. Wanneer je hart op lichtkracht is gekomen heb je het eerste grote doel bereikt. Je lichtkracht valt het hart van elke vijand aan en verzwakt hem tot de dood, indien nodig. Als de vijand zijn vijandschap ten opzichte van het leven niet wil opgeven wordt hij tot de dood verzwakt. Als je hart op lichtkracht is gekomen ben je in volle oorlog met de dood. Met de dood van je eigen lichaam en met de dood in persoon. Je lichtkracht zal de staat van je lichaam nu voortdurend gaan verhogen en steeds meer gaan verheffen boven de dood. Het hart van de dood in persoon wordt steeds meer verlaagd richting de dood.

Als je hart op lichtkracht is produceert het wit licht. Wit licht is de natuurlijke voeding van het menselijke lichaam. Wanneer je hart wit licht produceert ben je de dood aan het bestrijden. De dood van je eigen lichaam en de vijanden van het leven. Je lichaam gaat zich vullen met wit licht en gaat naar de vrijheid. Naar het lichaam dat vol is van leven. Naar je medemens straal je wit licht uit. Wit licht is de kleur van het leven. Je medemens kan dit aanvaarden of niet. Degene die het witte licht niet aanvaardt wil een vijand van het leven zijn en kiest daarom voor de kleur zwart. Hij zal zichzelf hiermee doden omdat hij het leven niet verdraagt. Degene die het witte licht aanvaardt kiest voor het leven en wil daarom ook de dood gaan bestrijden.

Mijn poëzie maakt het mogelijk dat je hart weer wit licht produceert. Wit licht is de natuurlijke voeding van het menselijke lichaam. Wit licht voedt het lichaam niet alleen, maar neemt ook de angst weg. Als het lichaam helemaal gevuld is met wit licht voel je geen angst meer. Je voelt alleen nog maar leven. Het leven in deze wereld maakt bang omdat er zoveel vijanden van het leven zijn. Maar een leven zonder angst is mogelijk. Mijn poëzie maakt dat mogelijk.

Het leven is een oorlog. Een oorlog met de dood. De dood wint eigenlijk altijd omdat de mensheid de dood niet meer als de vijand ziet. Hij ziet iets anders als de vijand. De levensvijand ziet het leven als de vijand. Zelf zag ik mijn eigen leven als de vijand. Alleen mijn eigen leven. Het was voor mij jaren onmogelijk om voor mijn leven te vechten omdat ik op onbewust niveau mijn eigen leven als de vijand zag. Zo heeft ieder mens een eigen vijand geschapen. Maar de echte vijand is de dood.

Het leven is een oorlog en die oorlog kun je winnen als je de juiste oorlogshouding aanneemt. Dit is de juiste oorlogshouding. Wil wat het leven wil. Je wint de oorlog niet als je je eigen wil volgt. De oorlog win je alleen maar als je de wil van het leven volgt. Hoe doe je dat? Hoe weet je dat je de wil van het leven volgt? Dat is simpel. Je moet jezelf regelmatig deze vraag stellen. Wat wil het leven nu van mij? Het antwoord komt altijd. In het begin is dat griezelig omdat je gewend bent aan je eigen wil. Maar door het te doen wordt je angst elke dag minder.

De wil van het leven betekent niets meer voor de mensheid. De mensheid leeft volgens zijn eigen wil. De ene mens noemt dat de wil van god, de ander noemt dat de wil van rechtvaardigheid of van wat dan ook, maar het is allemaal onzin. Alleen de wil van het leven is van belang en die heeft de mensheid losgelaten. En daarom is het leven van een mens onvolmaakt en eindig. Wat wil het leven nu van mij? Het is de belangrijkste vraag die een mens zich kan stellen. Wat wil het leven nu van mij? Het antwoord op die vraag komt altijd. Heel vaak op onbewust niveau. Soms als een heldere gedachte, maar meestal op onbewust niveau. Maar het antwoord komt altijd. Wat wil het leven nu van mij? Het leven wil allereerst dat ik de dood bestrijd. De dood in de ruimste betekenis van het woord.

Maar het leven wil meer. Het leven wil dat we zijn. Eeuwig leven. Het leven heeft ons geschapen om eeuwig te leven en dat wijst de mensheid af. De mensheid wil niet eeuwig leven omdat hij dan in alles afhankelijk is van het leven. Die afhankelijkheid wil de mensheid niet. De mensheid wil onafhankelijk zijn en een gevoel van macht hebben. En een gevoel van macht heb je alleen maar als je dood gaat. Daarom wil de mensheid sterven. Hij wil een gevoel van macht hebben.

Maar het leven wil meer. Het leven wil dat wij zijn duizend geschenken eren. Niet een paar, maar alle duizend. Zelf had ik grote problemen om zelfstandigheid te eren. Ik liet me graag door andere mensen verzorgen. De grootste problemen had ik met geloof. Elk succes begint bij het geloof in succes. Ik had het geloof losgelaten omdat me dat van elke verplichting zou ontslaan. Zonder geloof is het leven onleefbaar en dat was onbewust mijn bedoeling. Een onleefbaar leven leiden en daardoor dood gaan. Ik behoorde tot de mensheid en de mensheid is geen hoogwaardige verzameling mensen. Maar het leven heeft de mens als een zeer hoogwaardig wezen geschapen. Als het wezen dat de dood bestrijdt, eeuwig leeft en de duizend geschenken van het leven eert.

Als je tot de mensheid behoort, behoor je tot een groep mensen die op onbewust niveau wil sterven. Ik behoorde bij de mensheid en wilde op onbewust niveau sterven. Het zit in je. In je hoofd, in je hart en vooral in je lever. De lever van de mensheid is zwak. Heel zwak. Als je hart weer wit licht produceert wordt je lever ook weer gevoed en op sterkte gebracht. En dat is een moeilijke fase voor het lichaam dat ineens niet meer mag sterven, maar moet gaan leven. Je lichaam is ingesteld op sterven, niet op leven. Er komt een onbekende angst naar boven, de angst voor de toekomst. Die ken je niet als je wilt sterven, maar die ken en voel je wel als je wilt leven en wilt zijn.

De angst voor de toekomst is een angst die je niet zonder hulp kwijt kunt raken. Je hebt de hulp van het leven nodig en die hulp krijg je als je het leven deze vraag stelt. Vernietig al mijn vijanden. Vijanden zijn mensen en alle omstandigheden die je leven in de weg staan. Er zijn in deze wereld genoeg mensen die het leven van anderen willen vernietigen. Levensvijanden. Om die te verslaan heb je de hulp van het leven nodig. Vernietig al mijn vijanden. Dat zal het leven doen door de lever van al je vijanden stil te leggen, zodat hun lever geen leven meer produceert en hun lichaam geen leven meer ontvangt.

De mensheid leeft zonder de hulp van het leven. Dat maakt het leven zwaar. Veel te zwaar. Als je wilt leven heb je de hulp van het leven nodig. Je staat er niet alleen voor als je de dood wilt bestrijden, wilt zijn en de duizend geschenken van het leven wilt eren. Als je wilt leven als een mens zal het leven je elke dag helpen. Het is een kwestie van vragen. Vernietig al mijn vijanden. Het leven zal het doen. Zelf kun je dat niet. Stel ook deze vraag. Maak me vrij. Met deze vraag laat je je bevrijden van alles wat niet bij je hoort, zoals angst en onmacht. Met deze vraag hoor je hoe je je strijd moet voeren. Je hoort je strijdwijze. In mijn geval was dat deze strijdwijze. Strijd je strijd met openheid! Omdat ik mijn eigen strijdwijze ken kan ik als je dat wilt vertellen wat jouw strijdwijze is.

Met de hulp van mijn poëzie, je edelsteen en het leven kun je je lever op volle kracht brengen. Als je lever weer op volle kracht is, is zijn levensproductie volledig hersteld en zal hij je lichaam naar de vrijheid brengen door het met leven te vullen. Maar je lever kun je alleen op volle kracht brengen als je je levensprobleem kunt oplossen. Wanneer je het contact met het leven verliest leef je op je eigen wil en je eigen kompas. Je neemt beslissingen die zelden goed zijn en je schept een groeiend levensprobleem. Een levensprobleem is altijd complex. Zo complex dat je dat niet zelf kunt oplossen. Dat moet het leven voor je doen. Stel het leven deze vraag. Laat me leven. Door dit te vragen geef je de regie over je eigen leven helemaal weg en leg je die in goede handen. In de handen van het leven, die direct voor je aan de slag zal gaan. Je bevrijding is nu echt begonnen omdat je echte probleem nu opgelost wordt. Omdat je het contact met het leven was verloren kwam je in een bepaalde situatie te leven. Zelf was ik wanhopig geworden. Die wanhoop zat diep en verzwakte mijn lever steeds meer. Ik kon mijn wanhoop niet oplossen. Het leven wel en ik vroeg de gedachte waarmee ik mijn wanhoop en daarmee mijn levensprobleem kon oplossen. Dit was de gedachte die ik van het leven kreeg. Geniet van het leven. Omdat ik weet wat de gedachte is die mijn levensprobleem kan oplossen kan ik je vertellen welke gedachte jouw levensprobleem kan oplossen.

De gedachte die je levensprobleem oplost en je lever op kracht brengt noem ik je levensgedachte. De lever staat in directe verbinding met de pijnappelklier. Als de lever sterker wordt kan de pijnappelklier ook sterker worden. De pijnappelklier is je denkcentrum. Als de pijnappelklier op volle kracht is kan een mens helder denken. Maar het leven in deze wereld is chaotisch en verwarrend en daarom maakt ieder van ons al snel een denkfout die zijn pijnappelklier verzwakt. Dit is mijn denkfout, die ik waarschijnlijk al tijdens mijn geboorte maakte. Hier ga ik het niet redden. Door je jouw denkfout bewust te zijn kun je die loslaten. Omdat ik mijn eigen denkfout ken, kan ik je vertellen wat jouw denkfout is.

De mensheid heeft het contact met het leven verbroken omdat hij niet onder de macht van het leven wil leven. Hij wil zelf macht hebben en dat kan alleen maar als hij het contact met de macht, het leven, verbreekt. Het machtsstreven van de mensheid maakt deze wereld zo verschrikkelijk. Iedereen wil macht over iedereen. Zo is het ongeveer. En dit leidt tot de wereld die we nu hebben. Hopeloos, ellendig en steeds minder leefbaar. Wie niet ten onder wil gaan in deze wereld heeft maar één mogelijkheid. Hij moet zich onder de macht van het leven plaatsen en dat betekent dat hij gaat denken en leven volgens zijn levensgedachte. In mijn geval is dat Geniet van het leven. 

Deze mensheid wordt aangedreven door een primitieve drang, de drang van machtshonger. Machtshonger heeft een primitieve mensheid geschapen. Een mensheid die bezig is alles te vernietigen. Zelfs deze wereld is niet veilig voor deze mensheid. Niets is veilig voor de machtshonger van deze mensheid. Niets, behalve de mens die zich onder de macht van het leven heeft geplaatst en een lever, een hart en een pijnappelklier op volle sterkte heeft. Wie macht over deze mens wil hebben vernietigt zichzelf. Hij wil macht over een mens die een lever op levenskracht heeft en valt daardoor zonder het te weten het leven zelf aan. En dat accepteert het leven niet. Het leven slaat direct terug en legt de lever van de aanvaller stil. Zijn lichaam ontvangt geen leven meer. Als een lever geen leven meer geeft is de dood heel nabij. Een paar dagen, maar langer kan het lichaam zeker niet zonder leven.

Deze mensheid denkt in macht, een mens denkt in iets anders. Een mens denkt in leven en bestrijdt daarom de dood. De mensheid bestrijdt de dood niet omdat hij in macht denkt. Machtshonger doodt en de mensheid vernietigt daardoor. De mensheid bestaat niet meer uit mensen, maar uit machtshongerige wezens die zo machtshongerig kunnen zijn dat ze levens vernietigen. De ultieme macht, levens vernietigen. Er is alle reden om niet bij deze mensheid te willen horen en mens te zijn. Een mens bestrijdt de dood en denkt in leven. Mijn poëzie schept de mens. Mijn poëzie brengt de mens terug in deze wereld. De mens is de natuurlijke vijand van deze mensheid omdat deze mensheid in macht denkt en daardoor vernietigt.

Mijn poëzie kan een mens van je maken. Een mens is een verheven wezen omdat hij de duizend geschenken van het leven eert. Dat maakt hem verheven. Verheven boven de dood. Een mens heeft een hart op lichtkracht, een pijnappelklier op lichtkracht en een lever op levenskracht. Een mens bestrijdt de dood en leeft daarom vanuit de levensgedachte die het leven hem gegeven heeft. Een mens is de natuurlijke vijand van de mensheid, in het bijzonder van de levensvijanden. De mensen die de ultieme macht willen, het vernietigen van levens. Het hart van een mens heeft zich verbonden aan de eeuwigheid en heeft het verlangen om te zijn. Het denkcentrum van een mens, de pijnappelklier, denkt helder en is ingesteld op de opdrachten die het leven hem elke dag geeft. Een mens denkt wat het leven hem laat denken en handelt daarnaar. Een mens staat in dienst van het leven en bestrijdt de dood. Een mens bestrijdt de wereld waarin we nu moeten leven. We leven in het rijk van de dood. Alles gaat hier dood en alles wordt hier vernietigd. De levensvijand heeft lang geleden het rijk van de dood gesticht. Er waren geen mensen meer en de levensvijand had geen natuurlijke vijand meer. Hij kon het rijk van de dood stichten en er was geen enkele tegenstand. Geen enkele tegenkracht. Maar de mens is terug. Mijn poëzie heeft de mens teruggebracht. De levensvijand vreest de mens omdat hij voelt dat hij niet tegen zijn levenskracht is opgewassen. Hij voelt dat de kracht van de mens hem zal doden als hij zich verzet tegen de stichting van het nieuwe rijk. Het rijk dat de mens gaat stichten. De mens gaat het rijk van het leven stichten. In het rijk van het leven is er geen plaats voor de levensvijanden. In het rijk van het leven is er alleen plaats voor mensen.

Mijn poëzie bestrijdt de dood en is daarom in staat om je levensstroom op lichtsnelheid te brengen. Maar mijn poëzie kan dit niet alleen. Hierboven staat beschreven wat je verder nodig hebt. Cruciaal is je levensgedachte. Zonder je levensgedachte kun je je levensstroom niet in beweging krijgen. De mensheid heeft een trage levensstroom die nooit sneller kan zijn dan 3 km/s. De mens heeft een levensstroom op lichtsnelheid, bijna 300.000 km/s. Met deze snelheid verslaat hij de dood. Zijn eigen dood en de levensvijanden. Met deze snelheid brengt hij het rijk van het leven terug waarin geen plaats is voor levensvijanden. Met deze snelheid zal hij de levensstroom van levensvijanden stilleggen en een einde maken aan  hun bestaan.

Mijn poëzie bestrijdt de dood. De dood is een gedachte en wel de gedachte Sterf! De levensvijanden verspreiden deze gedachte. Deze gedachte was ook in mijn lichaam terechtgekomen en wel in mijn darmen. De levensvijanden hadden me besmet met de dood, maar mijn eigen levensgedachte kon de dood in mijn lichaam doden. Mijn eigen levensgedachte zette de gedachte Sterf! in het wit, de kleur van het leven. Die kleur verdraagt Sterf! niet en hij stierf in mijn lichaam. En toen de dood in mijn lichaam was gestorven kon mijn levensstroom al zijn leven kwijt aan mijn lichaam, dat snel op weg ging naar de vrijheid. Een lichaam vol van leven.

Je eigen levensgedachte doodt de dood. De dood in je eigen lichaam maar ook de dood buiten je lichaam. De dood buiten je lichaam is de levensvijand die elke minuut van de dag de gedachte Sterf! verspreidt. Je eigen levensgedachte doodt de levensvijand door wit op zijn lever te zetten. Dat verdraagt zijn lever niet omdat hij het leven niet verdraagt. Het wit zal zijn lever stilleggen en een einde aan zijn bestaan maken.

Je eigen levensgedachte is het geschenk van het leven. Met je levensgedachte kun je de dood in jezelf en buiten jezelf doden. Maar het leven heeft nog een geschenk voor ons. Een gedachte waarmee je een zeer belangrijk orgaan op lichtkracht kunt brengen, de hypofyse. Deze gedachte is voor iedereen dezelfde en ieder die zijn levensgedachte kent en aanvaard heeft kan deze gedachte gebruiken. Je hoeft de gedachte maar één keer te denken. De gedachte brengt je hypofyse binnen enkele uren op lichtkracht. De hypofyse is een zeer belangrijk orgaan omdat de hypofyse de hormonen afgeeft die het evenwicht van het lichaam (homeostase) in stand houden. Het leven is een beweeglijk gebeuren en het lichaam moet zich voortdurend aanpassen aan veranderende omstandigheden. De hypofyse geeft hormonen af die het evenwicht van het lichaam garanderen. Als je gebruik maakt van mijn poëzie om de dood te bestrijden kan ik je vertellen wat de gedachte is die de hypofyse op lichtkracht kan brengen.

Maar het leven heeft nog een geschenk en wel de gedachte waarmee de hersenstam op lichtkracht wordt gebracht. De hersenstam is het oudste deel van onze hersenen en levert het lichaam het vermogen om te overleven. Een hersenstam op lichtkracht geeft het lichaam het vermogen om alles te overleven. Een hersenstam op lichtkracht geeft je lichaam de grootst mogelijke overlevingskracht. Als je gebruik maakt van mijn poëzie om de dood te bestrijden kan ik je zeggen met welke gedachte je je hersenstam binnen een dag op lichtkracht kan brengen. Ook deze gedachte hoef je maar één keer te denken.

De hersenstam wordt zwak omdat de mensheid zich niet meer ziet als strijder voor het leven. De mensheid ziet zichzelf als een individu dat een vrije wil heeft en met zijn leven mag doen wat hij wil. Maar zo ziet het leven het niet. Wij zijn geschapen door het leven en hebben een functie. We zijn hier om de dood te bestrijden. Daar is de mens voor geschapen. De mensheid bestrijdt de dood niet meer en daarom ziet de wereld eruit zoals hij eruit ziet. Ellendig en hopeloos. Mijn poëzie bestrijdt de dood  en doet wat het leven van de mens verwacht. Omdat ik poëzie schrijf die de dood bestrijdt krijg ik de informatie binnen die ik nodig heb voor de strijd. Ik krijg de levensgedachtes binnen en nog veel meer. Ik kreeg binnen hoe je de hersenstam op lichtkracht kunt brengen en dat was essentiële informatie, omdat de hersenstam alle organen onder de juiste opdracht zet. Elk orgaan moet een bepaalde taak uitvoeren en kan dat bijna niet meer als de hersenstam weinig kracht heeft. De prostaat bijvoorbeeld moet de opdracht Beweeg! uitvoeren. De hersenstam is daarom van groot belang. Hij laat elk orgaan zijn opdracht uitvoeren.

Mijn poëzie leidt tot de vrijheid en dat is het hoogste doel dat een mens zich kan stellen. Een lichaam vol van leven is uiteraard het hoogste doel dat een mens zich kan stellen. Maar om dat doel te bereiken kon ik niet aan mijn bureau blijven zitten. Ik kon geen veilige en vaste baan aanhouden. Ik moest de wereld intrekken en de strijd opzoeken. Ik moest het slagveld op. Het echte slagveld van het leven. Ik moest oorlog leren voeren en vooral aanvaarden dat oorlog voeren bij het leven hoort. Maar ik moest nog iets belangrijkers leren. Hoe zit de mens in elkaar? Hoe werken wij? Hoe zitten we van nature in elkaar? We zijn in ieder geval niet wat we denken te zijn. We denken allemaal dat we een op zichzelf staand wezen zijn dat zijn eigen keuzes maakt op basis van zijn verlangens. Maar dat is onjuist. De mens is een schakel in de keten van het leven. De mens is de strijder voor het leven, maar daarmee is nog niet alles gezegd. Ieder mens heeft in de keten van het leven zijn eigen plek gekregen. Ik ben, net als iedereen, een schakel in de keten van het leven en ik moet, net als iedereen, iets doorgeven. Ik moet een geschenk van het leven doorgeven en wel het geschenk onbevreesdheid. En zo moet ieder als schakel van het leven iets doorgeven. Althans, dat is de bedoeling van het leven. Zeker niet de bedoeling van de mensheid die vervallen is tot immoraliteit. Het laagste niveau waarop een wezen kan leven. Er is geen levend wezen dat op dat niveau leeft, behalve de mensheid. En de mens leeft op het hoogste levensniveau en het hoogste levensniveau is pracht. Pracht tegenover immoraliteit. Mens tegenover mensheid.

Mijn poëzie kan je lichaam naar de vrijheid brengen. De hoogste lichaamsstaat. Maar om de vrijheid te kunnen bereiken moet je levensstroom eerst op lichtsnelheid komen. Dat bleek veel moeilijker dan ik had gedacht. In deze wereld raak je op talloze manieren ontregeld. Mentaal en fysiek. Er moet heel wat hersteld of omgezet worden. Zo ontwikkelt je lichaam in de loop der jaren een specifieke onwil. Bij mij was dat de onwil om te winnen. Met sport kon ik die onwil overwinnen, maar in menselijke contacten kwam de onwil om het van vijanden te winnen te vaak naar boven. Ik zocht te vaak een vorm van vrede. Het is van belang om te weten wat jouw onwil is geworden. Het is ook van belang om te weten en te erkennen met welke intentie je in het leven hebt gestaan. Ik kwam erachter dat het mijn intentie was om het mijn medemens makkelijk te maken. Dat was de verkeerde intentie. De mens heeft de goede intentie. Dit is zijn intentie. Hij wil het levensniveau naar pracht verheffen en dat zo houden. Alleen die intentie is genoeg om je levensstroom op lichtsnelheid te brengen en de vrijheid te bereiken.

Ook ontwikkel je in deze wereld een angst voor een woord. Zelf boezemde het woord zwak me het meeste angst in. Zwak was voor mij gelijk aan ten onder gaan. Het is van belang om je bewust te zijn welk woord je de meeste angst inboezemt en waarom. Ik kan je vertellen welk woord je de meeste angst inboezemt en waarom. Ik kan dat omdat ik het woord en het waarom van mezelf weet.

Er zijn veel zaken die de levensstroom blokkeren, ook het verkeerde zelfbeeld doet dat. De mens heeft het goede zelfbeeld. Hij ziet zichzelf als de geliefde dienaar van het leven. Ik zag mezelf als de voorvechter van het goede en dat was een verkeerd zelfbeeld. Het is van belang om je je verkeerde zelfbeeld bewust te zijn.

Wat je levensstroom ook blokkeert is dat je iets wilt dat onmogelijk is. Ik wilde de hele mensheid redden van de dood. Dat is uiteraard onmogelijk, maar die wil zet je onder druk en vertraagt daardoor je levensstroom. Er zijn meer dingen onmogelijk dan mogelijk en we leren geloven dat er meer dingen mogelijk zijn dan onmogelijk.

Wat de levensstroom ook blokkeert is een verkeerde levensinstelling. De mens heeft de juiste levensinstelling. Hij staat 's morgens op om leven te scheppen. Die instelling had ik vroeger niet. Ik had een verkeerde levensinstelling. Ik stond 's morgens op om mijn waarde te bewijzen.

De mensheid is zo verward dat hij geen onderscheid meer kan maken tussen wat mogelijk is en wat onmogelijk is. Deze mensheid wordt nu opgejaagd door het onmogelijke streven van steeds rijker te worden. Het is een heilloze weg waarop de mensheid terecht is gekomen. Het is verstandig om de weg van de mogelijkheden te gaan. Wat is mogelijk? Het is mogelijk om gelukkig te worden, maar hoe doe je dat? Je wordt gelukkig als je deze gedachte wilt denken. Verlos me! De mens denkt naar het leven toe. Zijn denken is verbonden met het leven. Hij denkt wat het leven hem laat denken. Verlos me! Deze gedachte versnelt de levensstroom tot 9,3 km/s. Het is genoeg om deze gedachte één keer te denken.

Contact

Poëzie voor wie de dood wil bestrijden
Hans van Wijk
info.hansvanwijk@gmail.com
Lissabon, 20 mei 2019