Het menselijke lichaam leeft op licht. Het hart heeft de taak om dit licht te produceren en doet dit alleen als hij op lichtkracht is. Als het hart op lichtkracht is wordt het lichaam gevoed. In deze wereld verliest het hart snel zijn lichtkracht en kan daarom het lichaam niet meer voeden.

De poëzie die ik schrijf is in staat om het hart op lichtkracht te brengen en te houden omdat mijn poëzie voortkomt uit de gedachte die de basis vormt van het menselijke denken. Ik ben een mens en ben het leven zelf.

Mijn poëzie wordt geschreven voor mensen die hun hart met woorden op lichtkracht willen brengen en houden. Mijn poëzie staat geheel in het teken van vitaliteit en zelfbehoud. Wanneer het hart het lichaam weer voedt zal de vitaliteit van het lichaam voortdurend toenemen. De vitaliteit van ons lichaam bepaalt onze levensduur.

In onderstaand document kun je meer informatie lezen over de poëzie die ik schrijf.

Ga naar Document »»